Αντιναύαρχος
ε.α.
Δρ
Στυλιανός Πολίτης
Οι
Σχετικές με τον Πόλεμο Αντιλήψεις
στην
Αρχαία Ελλάδα
Μέσα από τη θρησκεία και τους προσφιλείς μύθους
βλέπουμε να εκφράζεται η opinio juris ενός λαού,
δηλαδή η πεποίθηση ότι είναι δίκαιοι κάποιοι κανόνες συμπεριφοράς που σήμερα αν
συνοδεύονται από σταθερή και oμoιόμoρφη πρακτική αποτελούν έθιμο. Στην Αρχαιότητα διαπιστώνουμε τέτοια opinio juris σε κανόνες συμπεριφοράς
εμπολέμων. Παρατηρούμε όμως ότι αυτοί
εφαρμόζονταν μόνο από τους Έλληνες. Στα άλλα έθνη υπήρξαν ελάχιστα σποραδικά
παραδείγματα. Γι’ αυτό ίσως θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για ένα διακρατικό
μεταξύ ελληνικών κρατών εθιμικό δίκαιο και όχι για ένα διεθνές όπως το εννοούμε
σήμερα. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι η εφαρμογή από τους προγόνους μας αυτών
των κανόνων δεν βασιζόταν στην αρχή της αμοιβαιότητας, αλλά τους εφάρμοζαν σε
κάθε περίπτωση ανεξάρτητα από το τι έπρατταν οι αντίπαλοι τους. Σημαντικό είναι το
παράδειγμα του Σπαρτιάτη Στρατηγού Παυσανία[1]. Κάποιος τόλμησε να του
προτείνει να πάρει εκδίκηση για το
χαμό του θείου του Βασιλιά Λεωνίδα, που έπεσε στις Θερμοπύλες. Επειδή οι Πέρσες
είχαν τοποθετήσει το κεφάλι του σε παλούκι του συνέστησε να κάνει το ίδιο και
αυτός στον Αρχιστράτηγο των Περσών, Μαρδόνιο. Μόλις άκουσε αυτή την πρόταση ο
Παυσανίας, έδωσε την πρέπουσα απάντηση: «Τα πρέπει μάλλον βαρβάροισι ποιέειν
ή περ Έλλησι». Δηλαδή αυτά αρμόζουν στους βαρβάρους και όχι στους Έλληνες.
